![900 kontroli u rolników. Inspekcja sprawdza jak jest przechowywany obornik](https://static.tygodnik-rolniczy.pl/images/2024/08/16/o_548395_1280.webp)
Nawozy naturalne płynne i nawozy naturalne stałe przechowuje się w bezpieczny dla środowiska sposób, zapobiegający przedostawaniu się odcieków do wód i gruntu.
Program azotanowy
Gnojówkę i gnojowicę można gromadzić w szczelnych zbiornikach o pojemności umożliwiającej zmagazynowanie co najmniej 4-miesięcznej produkcji. Natomiast w przypadku utrzymywania zwierząt na głębokiej ściółce obornik może być przechowywany w budynku inwentarskim o nieprzepuszczalnym podłożu.
Rolnicy mogą gromadzić obornik bezpośrednio na gruntach rolnych, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia utworzenia każdej z pryzm. Wymaga się, aby pryzmy znajdowały się poza zagłębieniami terenu, na możliwie płaskim terenie, o dopuszczalnym spadku do 3%. Teren nie powinien być piaszczysty i podmokły. Należy zwrócić uwagę, iż pryzmy z obornikiem nie mogą być zlokalizowane w odległości większej niż 25 m od linii brzegu wód powierzchniowych, pasa morskiego i ujęć wód, jeśli nie ustanowiono strefy ochronnej.
Bezpośrednio na gruncie i to przez cały rok nie wolno przechowywać pomiotu kurzego oraz kiszonek.
Kiszonki należy magazynować w szczególności w silosach, rękawach foliowych lub na płytach. Jak również na podkładzie z folii, sieczki, słomy, lub innego materiału, który pochłania odcieki, oraz pod przykryciem foliowym.
Fot. Magdalena Szymańska
![](https://topagrar.pl/media/uploads/przechowywanie_nawozów_naturalnych_2018.jpg)
- Sąd może nakazać rolnikowi, aby nie gromadził obornika na pryzmie 4 m od granicy działki sąsiedniej.
Trzeba mieć również na uwadze, iż program azotanowy zakazuje przechowywania nawozów naturalnych oraz kiszonek w odległości mniejszej niż 25 m od:
- studni lub ujęć wód, jeżeli nie ustanowiono strefy ochronnej;
- linii brzegu wód powierzchniowych oraz pasa morskiego.
Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych
Poza wymogami zawartymi w programie azotanowym rolnicy muszą przestrzegać zasad wynikających z Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie. Przepis ten wskazuje odległości, jakie muszą być zachowane przy sytuowaniu zbiorników na płynne odchody zwierzęce oraz płyt do składowania obornika. Co prawda rozporządzenie nie reguluje zasad sytuowania pryzm z obornikiem, aczkolwiek sądy orzekając w sprawach dotyczących właśnie uciążliwości związanych z lokalizacją pryzm z obornikiem powołują się na przepisy tego rozporządzenia (np. wyrok Sądu Rejonowego w Kłodzku z 6.10.2014 r., sygn. akt I C 678/13). Jakie odległości należy zachować, stawiając płytę obornikową, zbiornik na gnojówkę i gnojowicę oraz silos na kiszonkę, podajemy w tabeli.
Odległości od: | Płyty obornikowe | Zbiorniki na płynne odchody zwierzęce | Silosy na kiszonki |
pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich | 25 m, jednak nie mniej niż 30 m od otworów okiennych i drzwiowych w tych pomieszczeniach | 10 m, jednak nie mniej niż 15 m od otworów okiennych i drzwiowych w tych pomieszczeniach | 25 m, jednak nie mniej niż 30 m od otworów okiennych i drzwiowych w tych pomieszczeniach |
od magazynów środków spożywczych, a także od obiektów budowlanych służących przetwórstwu artykułów rolno-spożywczych | 50 m | 15 m | 50 m |
granicy działki sąsiedniej | 10 m | 4 m | 5 m |
budynków magazynowych pasz i ziarna | 4 m | 5 m | 8 m |
silosów na zboże i pasze | 5 m | 5 m | - |
silosów na kiszonki | 10 m | 5 m | - |
instalacji służących do otrzymywania biogazu rolniczego | 15 m | ||
składu węgla i koksu | - | - | 15 m |
Przy czym dopuszcza się sytuowanie zamkniętych zbiorników na płynne odchody zwierzęce oraz płyt do składowania obornika w odległościach mniejszych niż podane w tabeli, lub na granicy działek, w przypadku gdy będą przylegać do tego samego rodzaju budowli rolniczych na działce sąsiedniej.
Warto zwrócić uwagę na wymogi dotyczące sytuowania płyt, zbiorników i silosów na kiszonkę w pobliżu zabudowy mieszkalnej, czy granicy z sąsiednią działką.
dr Magdalena Szymańska